هیپوترمی
2) جابجایی: انتقال حرارت از طریق جریان هوا مانند حرکت هوای سرد و تماس با سطح بدن.
3) تبخیر: تبدیل هر نوع مایع به گاز، فرآیندی است که نیاز به صرف انرژی یا حرارت دارد. تبخیر شدن یک فرآیند طبیعی است که بدن از طریق عرق کردن، خنک می شود.
4) تابشی: از دست رفتن حرارت بدن به صورت مستقیم به اجسام سرد موجود در محیط، فردی که در اتاق سردی قرار می گیرد، گرمای بدن خود را از طریق تابشی از دست خواهد داد.
5) تنفسی: تنفس سبب از دست رفتن حرارت بدن می شود. هوای گرم داخل ریه ها ضمن بازدم به خارج و هوای سرد ضمن دم به داخل بدن وارد می گردد. @reyfirstaid
تعريف هیپوترمی: از نظر کلامی به معنی دمای پایین است و زمانی رخ می دهد که درجه حرارت مرکزی بدن به زیر 35 درجه سانتیگراد برسد. * غالباً بدن می تواند افت درجه حرارت را به میزان چند درجه تحمل کند، اما پایین تر از این حد بحرانی، * بدن توانایی خود را در تنظیم و تولید درجه حرارت از دست می دهد.
افراد در معرض خطر هیپوترمی در: - افراد مسن، - کودکان، - بیماران و تمام افرادی که نمی توانند خود را با دمای محیط تطبیق دهند، - در بچه های بسیار کم سن که نمی توانند لباس خود را بپوشند و نسبت به سرما ازخود محافظت کنند، - شیرخواران و کودکان از نظر جثه، کوچک هستند، ولی سطح بدن وسیعی دارند و نسبت به بالغین از توده چرب کمتری برخوردارند. - کودکان به علت کمتر بودن توده عضلانی، نمی توانند به طور موثر مانند بالغین بلرزند. - از طرف دیگر، شیرخواران نیز هرگز نمی لرزند. @reyfirstaid
هیپوترمی شدید - زمانی رخ می دهد که درجه حرارت مرکزی بدن به کمتر از 32 درجه سانتیگراد برسد. - چنانچه بدن این کاهش دما را جبران نماید، ممکن است بیمار علائم و نشانه های اورژانس ناشی از سرما را داشته باشد و درجه حرارت مرکزی بدن، طبیعی باشد. درجه حرارت بدن توسط روند ترموژنز (تولید حرارت و گرما) ثابت نگه داشته می شود.
زمانی که ذخیره انرژی کبد و عضلات که به صورت گلیکوژن است، مصرف می گردد. : - درجه حرارت مرکزی بدن شروع به افت می کند. - لرزیدن متوقف می شود و فعالیت عضلات کاهش می یابد. - در ابتدای فعالیت عضلات کوچک و ظریف مانند هماهنگی بین حرکات انگشتان مختلف مختل می گردد. - سپس چنانچه افت درجه حرارت ادامه داشته باشد، فعالیت تمام عضلات متوقف می شود - اگر درجه حرارت مرکزی بدن به کمتر از 29 درجه سانتیگراد برسد، - بیمار به تدریج خواب آلوده می شود و - غالباً میلی به جهت بر طرف نمودن سرما ندارد - سطح هوشیاری وی کاهش می یابد و ممکن است که لباسهای خود را نیز خارج نماید. - به دنبال آن، عدم هماهنگی در فعالیتها و کاهش حافظه ظاهر می شود که با کاهش حس لامسه، تغییرات خلقی و مختل شدن قضاوت همراه است. - به تدریج ارتباط بین بیمار با دنیای خارج قطع می شود، احساس می کند که عضلات و مفاصل وی خشک شده اند و با مشکل می تواند صحبت کند. - بالاخره عضلات سفت می شوند و بیمار کاملاً سفت و خشک می شود.
چنانچه افت دمای بدن ادامه داشته باشد و به 27 درجه سانتیگراد برسد، 1. علائم حیاتی کاهش می یابد، 2. نبض ضعیف تر می شود و 3. تعداد تنفس و عمق آن کاهش می یابد 4. یا هر دو قطع می شود. 5. با افت فشار خون، اختلال ریتم قلب ظاهر خواهد شد.
در صورتی که دمای مرکزی بدن به کمتر از 27 درجه سانتیگراد برسد، تمام فعالیتهای قلبی- ریوی قطع می شوند، عکس العمل مردمکهای چشم به نور کاهش می یابد و به نظر می رسد که بیمار مرده است. هیچ گاه بیماری را که سرد و بدون نبض است، مرده فرض نکنید. ممکن است بیماران دچار هیپوترمی شدید، نیز زنده باشند و با انجام اقدامات اورژانسی مجدداً برگردند. @reyfirstaid
اقدامات درمانی مربوط به هیپوترمی در محل، بدون در نظر گرفتن شدت آن، 1. شامل تثبیت ABC 2. پیشگیری از اتلاف حرارت بدن 3. خارج كردن بيماراز محیط سرد جهت پیشگیری از ادامه از دست دادن حرارت 4. به منظور جلوگیری از بروز آسیب بعدی به پاها، به بیمار اجازه ندهید که راه برود. 5. لباسهای خیس را خارج کنید و 6. پتوی خشکی را بر رو و زیر بیمار قرار دهید. 7. همیشه مراقب باشید که بیمار به آرامی منتقل شود تا سبب درد و آسیب بیشتر پوست نشود.
8. اندامها را ماساژ ندهید. 9. به بیمار اجازه ندهید که چیزی بخورد یا از موارد محرکی مانند قهوه، چای، نوشابه استفاده کند یا سیگار بکشد. 10. چنانچه ضمن ارزیابی اولیه، به بیمار اکسیژن نداده باشید، می توانید اکسیژن گرم و مرطوب (با دمای 39 تا 40 درجه سانتیگراد) تجویز کنید. 11. سپس نبض بیمار را به مدت 30 تا 45 ثانیه ارزیابی کنید. 12. به خصوص قبل از اینکه اقدام به انجام عملیات احیای CPR کنید. مجدداً بیمار را از خارج گرم کنید. می توانید این کار را با انداختن پتو بر روی وی انجام دهید و بخاری قسمتی از آمبولانس را که بیمار در آن قرار می گیرد روشن نمایید. گرم کردن خارجی بدن به صورت فعال شامل 13. انداختن پتو بر روی بیمار و گذاشتن کیسه های آب گرم در محل کشاله ران، زیر بغل و قاعده گردن می باشد. - از آنجا که بیمار در این مناطق، حرارت زیاد را از دست می دهد، بیمار به خوبی به انجام آن پاسخ می دهد - چنانچه مایع داخل وریدی تزریق می کنید، بهتر است ابتدا دمای مایع را به 102 تا 104 درجه فارنهایت برسانید تا حرارت بدن از دست نرود. - تاثیر گرم کردن مایعات داخل وریدی قبل از تزریق محدود است، اما حفظ دمای فعلی بدن بیمار، امری ضروری محسوب می شود. - ممکن است برای گرم کردن بیمار هنگام رسیدن به بیمارستان، وی را در آب گرم (بین 102 تا 103 درجه فارنهایت) غوطه ور کنید. - بیمار دچار هیپوترمی را به آرامی منتقل نمایید. تکانهای شدید، احتمال فیبریلاسیون بطنی را افزایش می دهد.
توجه : - هرگز کیسه آب گرم یا سرد را مستقیماً بر روی پوست بیمار قرار ندهید. همیشه کیسه را توسط لفافه ای از پارچه یا لباس بپوشانید تا مانع از سوختگی یا یخ زدگی پوست شود. - بیمار را سریعاً از محیط سرد خارج کنید ، وی را داخل آمبولانس قرار دهید و بخاری آمبولانس را روشن نمایید. - چنانچه قادر به خروج سریع بیمار از محیط سرد نیستید ، وی را در معرض باد قرار گرفتن و تماس به هر جسم دیگری که منجر به انتقال حرارت بدن شود، محافظت نمایید - توصیه انجمن قلب آمریکا، شروع اقدامات CPR در زمانی است که بیمار نبض و تنفس نداشته باشد. - تاکید ميشود که حتماً نبض بیمار دچار هیپوترمی، برای مدت طولانی کنترل گردد. - برای شروع فشار بر روی قفسه سینه یا استفاده از دفیبریلاتور خارجی خودکار (AED) از دستور العمل های محلی متابعت کنید. - می توانید از اکسیژن مرطوب و گرم جهت تهویه استفاده کنید. - لباسهای خیس بیمار را خارج نمایید و برای محافظت بیمار از باد و سرما، وی را داخل پتو و در محیط گرم قرار دهید.
- یک پوشش حفاظتی بر روی بیمار بیندازید و به خاطر داشته باشید که بیشترین حرارت از اطراف گردن و سر خارج می شود. - چنانچه بیمار هوشیار است و می لرزد، احتمالاً دچار هیپوترمی خفیف است. - می توانید مایعات گرم را در این موارد از راه دهان به بیمار بدهید و مطمئن شوید که بیمار می تواند بدون مشکلی آن را بنوشد، و استفراغ نکند. - همین اقدام به درمان کم آبی بدن بیمار نیز که ممکن است به علت افزایش ترشح ادرار ناشی از در معرض سرما قرار گرفتن باشد، کمک می کند. - تمام لباسهای خیس را خارج کنید و بیمار را توسط پتو بپوشانید. - وضعیت بیمار را به اطلاع بیمارستان برسانید تا کارکنان بیمارستان بتوانند اقدامات لازم جهت گرم کردن بیمار را از قبل مهیا نمایند. - چنانچه بیمار نلرزد و خواب آلوده باشد، احتمالاً دچار هیپوترمی متوسط یا شدید است. - در این موارد نیاز به استفاده از دما سنج مخصوص درجه حرارتهای پایین است که عموماً از راه مقعد استفاده می شود. - دمای مرکزی بدن بیماری که دچار درجات متوسط هیپوترمی است ، بین 32 تا 35 درجه سانتیگراد است. - در صورتی که نبض رادیال را احساس نکردید، به آرامی نبض کاروتید را لمس کنید یا ضربه نوک قلب را سمع کنید و به مدت 30 تا 45 ثانیه این اقدامات را انجام دهید. (قبل از اینکه تصمیم بگیرید بیمار فاقد نبض است).
@reyfirstaid